The Three Graces

Haar ogen blijven je aankijken, waar je ook staat in de ruimte. Haar blik is betoverend. In het stuk ‘The Three Graces’ nemen drie danseressen van het danscollectief Chronos je mee, verleidelijk als nimfen uit een schilderij, naar de Renaissance en barok. De dansers vormen hun lichaam om tot de beelden uit schilderingen van eeuwen geleden. Werken van onder anderen Rafaël, Michelangelo, Botticelli en Rubens worden belichaamd, geleefd, gedanst en krijgen een stem in deze performance. Gedurende de voorstelling versmelten bewegingen, muziek, tekst en de dramatische sfeer van de barok tot een nieuwe interpretatie.

De dansers voelen zich wel thuis in deze sensuele, elegante en vaak onderdanige houdingen maar er schuilt ook een groot ongemak in deze poses. ‘The Three Graces’ gaat over schoonheid, net zoals de schilderkunst uit de barok, maar met deze schoonheid ook over de mogelijke aanwezigheid van een eenzijdig beeld van het (vrouwelijk) lichaam. In hoeverre kunnen de dansers als vrouwen van vandaag het vrouw-zijn nog terug vinden in het beeld van toen? Sexy is niet altijd prettig. Of wel? Er is geen één antwoord op de vraag wat vrouwelijkheid is en de dubbelzinnigheid van het onderwerp geeft de voorstelling zijn unieke, absurdistische karakter.

De poses op de schilderijen zijn zowel het uitgangspunt voor beweging als voor rust. Als toeschouwer mag je blik over alle lijnen heen vloeien, in elk rimpeltje verdwijnen en aan elk detail blijven hangen. Hoe langer je kijkt hoe meer je ziet. In The Three Graces stelt Chronos de vraag ook aan het publiek: wat is schoonheid, wat is vrouwelijkheid voor jou?


Chronos is een collectief bestaande uit vijf dansers, gevestigd in Amsterdam. Tijdens hun opleiding Moderne Theaterdans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten deelden zij al veel artistieke ideeën en zo hebben zij in het laatste jaar van de opleiding het collectief Chronos hebben opgericht. Met de steun van Dansmakers Amsterdam konden zij de eerste stappen zetten en op eigen benen staan als dansgroep. In 2015 heeft Chronos het randprogramma van het Moving Futures festival verzorgd en hun eerste stuk opgevoerd: MoreLess. Na hun afstuderen in 2016 hebben zij besloten om als collectief hun visie samen verder te ontwikkelen. In Maart 2017 maakte zij hun eerste avondvullende voorstelling ‘The Simple Past’. Daarnaast geeft Chronos ook workshops en optredens op verschillende plekken in Nederland.

Chronos maakt dansstukken die fysiek, theatraal en poëtisch zijn. Het lichaam is het instrument voor expressie, maar het doel is ook om een onderwerp, gevoel of concept over te brengen. Het werk richt zich op onderwerpen waar (bijna) iedereen zich aan kan relateren zodat het toegankelijk is. Echter, binnen een onderwerp of idee wil Chronos kritische kanten laten zien, wat mensen aanzet tot het opnieuw nadenken.